Yorkshire | Parodontitis


Deze veertien jaar oude Yorkshire terriër werd bij ons binnengebracht omdat hij verdwaald rondliep langs de weg. Het viel meteen op dat hij zijn mond niet meer kon sluiten, hij veel speekselde en de tong uit zijn mond bleef hangen. Gelukkig was de microchip geregistreerd en konden we de eigenaren van dit vermiste hondje traceren.


Wachtend op de eigenaar hadden we hem lichamelijk onderzocht en was het hondje, afgezien van het probleem met zijn mond, stabiel. In de mond was een erge parodontitis aanwezig, het gebit was een geheel van tandsteen en het tandvlees was ontstoken. Bij palpatie van de onderkaak was die erg pijnlijk en te beweeglijk. Na een pijnstiller besloten we een röntgenfoto te nemen om te zien wat er aan de hand was.


Op de foto rechtsonder is te zien dat er een breuk aanwezig was in de onderkaak. Op een tweede röntgenfoto die we niet maakten van de zijkant (lateraal), maar vanaf boven naar beneden (dorsoventraal), zodat beide kaakhelften te zien waren, werd duidelijk dat deze Yorkshire terriër niet alleen de rechter-, maar ook aan de linkerkant van de onderkaak gebroken had. De onderkaak kon dus naar boven en naar beneden bewogen worden en werd grotendeels alleen nog ondersteund door spieren en de huid.


Het gebit van dit hondje was zo slecht dat er een ernstige parodontitis was ontstaan. Een parodontitis ontstaat altijd eerst door de vorming van tandplak. Het aanhechten van bacteriën veroorzaakt een tandvleesontsteking (gingivitis) en vervolgens gaat de plak zich mineraliseren waardoor tandsteen ontstaat. Er hechten zich steeds meer bacteriën vast, waaronder ook anaëroben (bacteriën die geen zuurstof nodig hebben). Het tandvlees trekt zich terug, er treedt botverlies en afbraak van het bindweefsel op.


Door de ontsteking rondom de wortels van de kiezen (molaren), die deels direct door de bacteriën wordt veroorzaakt en deels door de reactie van het lichaam, was er botverlies opgetreden en is uiteindelijk de kaak gebroken. Dit wordt een pathologische fractuur genoemd. Een pathologische fractuur komt vaker voor bij kleine hondenrassen en kan in dit geval al ontstaan zijn door iets onschuldigs zoals het kauwen op brokjes.


Toen de eigenaar op de praktijk kwam werden al onze bevindingen besproken. Zij besloten vanwege de leeftijd van het hondje, de ernst van de situatie en financiële redenen hem in te laten slapen. Met dit verhaal wil ik laten zien dat het erg belangrijk is om ook het gebit van uw hond goed te blijven verzorgen. Vooral kleine hondjes krijgen vanaf een leeftijd van zes jaar last van tandplak en zullen eens in de zoveel tijd een gebitsbehandeling nodig hebben.


Het beste is om al op vroege leeftijd uw hond te laten wennen aan het poetsen van de tanden. Alles begint met tandplak, dat tegenwoordig door meerdere middelen op de markt verminderd kan worden (Dentastix®, Veggiedent®, mondwater, algen voor over het voer, poetsen etc.). De ontsteking in de mond kan, wanneer het erg wordt, ook andere infecties veroorzaken zoals maag- of hartproblemen. Bij honden met diabetes is het van belang een infectie in de mond te voorkomen, omdat het insulineresistentie kan veroorzaken.


De leeftijd van de hond of kat weerhoudt een hoop eigenaren ervan om nog een gebitsbehandeling te laten doen vanwege het risico van de narcose. Dit is niet altijd terecht, als er vooraf een bloedonderzoek wordt gedaan en er geen abnormaliteiten worden opgemerkt tijdens het lichamelijk onderzoek, zijn ook oudere honden en katten geschikt voor de gasanesthesie die er tegenwoordig wordt gebruikt.


#tandplak #tandsteen #pathologischefractuur #gingivitis

Alle praktijkverhalen
Laatste bijdragen